Χαρά, τρισύλλαβο ὄνομα λαμπρόηχο, τὸ Βραχώρι! κ᾿ ἐσὺ λαμπρή, τῆς Ρούμελης χαρά, δουλεύτρα κόρη, κι᾿ ἂν ἄλλο πῆρες, ὄνομα θαμμένο στὰ βιβλία, μ᾿ ἀρέσει τ᾿ ἀρματωλικὸ ὄνομά σου μὲ τοῦτο, καὶ ὁλοζώντανη, τὴ βλέπει ἡ φαντασία  τὴ ζωγραφιά σου.

Κωστής Παλαμάς

Δημοσιεύτηκε 29/08/2010 και ώρα 10:31

Στα μακραίωνη ιστορία του Αγρινίου, το τραγικότερο ίσως σημείο είναι η Μεγάλη Παρασκευή, 14 Απριλίου του 1944. Εκείνο το ξημέρωμα οι κατοχικές δυνάμεις διέπραξαν ένα ακόμη έγκλημα, από τα τόσα που έγιναν στην Ελλάδα. Με αφορμή την επίθεση που είχε γίνει λίγες μέρες νωρίτερα στο τρένο έξω από τη Σταμνά, «…στις 4.45΄ το πρωί οι Γερμανοί φρουροί στις φυλακές της Αγίας Τριάδας, ξεχώρισαν τρεις άντρες από τους 160 που ήταν φυλακισμένοι. Αυτοί ήταν ο Πάνος Σούλος 22 ετών, ο Χρίστος Σαλάκος 23 ετών και ο Αβραάμ Αναστασιάδης 52 ετών. Τους επιβίβασαν σ’ ένα καμιόνι και τους έφεραν στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου. Το έγκλημα έγινε μέσα στο σκοτάδι! Οι τρεις πατριώτες, που άνοιξαν το χορό του θανάτου, κρεμάστηκαν στους φανοστάτες της πλατείας! Στη συνέχεια αναγνώστηκε στις φυλακές κατάσταση 120 ανθρώπων, οι οποίοι θα εκτελούνταν. Όσοι άκουσαν το όνομά τους βγήκαν από τη φυλακή και στριμώχτηκαν στην εσωτερική αυλή. Ύστερα οδηγήθηκαν στον τόπο της εκτέλεσης σε ομάδες των δέκα ατόμων. Ο υπεύθυνος αξιωματικός τους τοποθετούσε στο χείλος ομαδικού τάφου, που είχε ανοιχθεί αποβραδίς και η εκτέλεση τελείωνε γρήγορα».[1]

Από τα ξημερώματα ως τις 10 το πρωί ο θάνατος πλανιόταν πάνω από το Αγρίνιο. Οι κάτοικοι είχαν κλειστεί στα σπίτια τους, καταλαβαίνοντας ότι κάτι πολύ κακό συνέβαινε. Η εκατόμβη των εκτελεσθέντων (117 νεκροί) θα αποτελεί αιώνιο Μνημείο της Αντίστασης του λαού της πόλης του Αγρινίου, μα και της Αιτωλοακαρνανίας παραπέρα.[2]

Ο Δήμος Αγρινίου, πρόσφατα, κατασκεύασε μνημείο στην Πλατεία Δημοκρατίας τιμώντας με τον τρόπο αυτό τους τρεις ήρωες πατριώτες. Επίσης μνημείο έχει ανεγερθεί δίπλα στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας, στη μνήμη των 120 εκτελεσθέντων πατριωτών τη Μεγάλη Παρασκευή του 1944.

Το Αγρίνιο, στα χρόνια της Κατοχής, βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και ένα μεγάλο μέρος του καταστράφηκε. Σημάδια του βομβαρδισμού αυτού βρίσκονται στις μαρμάρινες κολόνες του νεοκλασικού κτιρίου της Τράπεζας της Ελλάδος στο κέντρο του Αγρινίου. Γρήγορα όμως, η πόλη επούλωσε της πληγές της και τα χρόνια που ακολούθησαν την ανέδειξαν σε κέντρο της ευρύτερης περιοχής.



[1]Β. Κωστόπουλος, Ε. Μπούρου, Αιτωλοακαρνανία, Αγρίνιο 2001,σελ. 113.

[2] Θ. Καλλίνος, Η απελευθέρωση του Αγρινίου, Αγρίνιο 1985, σελ. 15.


ΠΗΓΗ:

Βασίλειος Κωστόπουλος

Δ/ντής 1ουΔ. Σ. Αγρινίου

Δάσκαλος – Μαθηματικός

Συγγραφέας


Ελένη Μπούρου

Δασκάλα

Bookmark and Share